Abouna Robert Matheus: Hoe een balling de leermeester der ballingen werdDe grootste redenaar der christelijke oudheid, Johannes Chrysostomus (+ 407), bijgenaamd 'Gouden mond',werd tussen 344 en 354 te Antiochië in Syrië geboren. Hij hield veel van retoriek. Zijn doopsel bracht eenbeslissende omkeer in zijn leven. Hij zei de retoriek vaarwel en volgde gedurende een periode van drie jaar deascetenschool van Antiochië, waar hij werd onderricht in de H. Schrift en de ascese door Diodorus van Tharsus,de stichter van de kritische bijbelschool, en bevriend werd met Theodorus, de toekomstige bisschop vanMopsueste, de grote theoloog van de Kerk van het Oosten.MonnikOnder de invloed van Diodorus werd Johannes aangetrokken tot het monnikenleven. Niet ver van Antiochië, inde eenzaamheid der bergen woonden enige vrome monniken. Johannes ging tot hen en stelde zich vier jaar langonder de leiding van een oude en strenge Syrische monnik. Toen zijn leertijd om was, liet zijn geestelijke leiderhem gaan waar Gods geest hem dreef. De diepere drang naar eenzaamheid, studie en gebedsleven deed hem hetcenobietenleven verlaten.Misschien was het feit dat hij te kampen had met ijdele glorie aan deze beslissing niet vreemd. Gedurende zijnleertijd schreef hij immers enkele opusculen die hem naam verwierven en bezoekers aanbrachten, nl. 'Over demaagdelijkheid', en 'Aan een jonge weduwe'; 'Aan Stagire'1 en 'Aan Theodorus', en 'Tegen de tegenstanders vanhet monastieke leven'. Stagire en Theodorus waren beiden jonge monniken, die steun bij hem zochten in hunroepingscrisisIn zijn prediking te Antiochië had hij vaak aldus gesproken over het leven der monniken: zij leidden een soberleven op de bergtoppen, gekleed in rouwgewaden, met kettingen, opgesloten in hun hutten, in tranen en waken,om zichzelf te bevrijden van hun zonden2.'Aan Theodorus'3: een tractaat en een brief.Hij leefde dus zes jaren als monnik: eerst als cenobiet, daarna als eremiet. Zijn persoonlijke ervaring kwam vanpas bij het schrijv...